(Os) Ne m’oubliez pas - hanhyun
- 전부 기억할게 잊지 않을게 다시 손잡을게 지금처럼 Baby- ผมเคยคิดว่าการจากลามันเป็นเรื่องที่ผมสามารถก้าวข้ามมันไปได้ ผมเคยคิดว่าการที่กลั้นร้องไห้มันจะทำให้อะไรดีขึ้น แต่มันกลับทำให้ผมรู้สึกว่า ผมกำลังผิดพลาด ผมเลยทำมันไม่ได้หรอกการให้ผมกลั้นร้องไห้หรือชินกับการลาจากคนที่ผมทำไม่ได้ " ดงฮัน มายืนทำอะไรคนเดียวตรงนี้?" เสียงที่ดังขึ้นจากด้านหลังของผม ก่อนที่มือเรียวเล็กจะมาแตะที่บ่ากว้างๆเบาๆ "เปล่าครับผมแค่เบื่อ ๆ แล้วพี่ถ่ายเสร็จแล้วหรอ" เมื่อตั้งสติได้ผมปัดคราบน้ำตาออกอย่างลวก ๆ กดเสียงในลำคอให้ทุ้มต่ำลงเพื่อปกปิดเสียงที่สั่นคล่อนของตนไว้ ยิ่งอยู่ในฐานะของมักเน่ของผม ภาพลักษณ์น้องคนเล็กที่ดูร่าเริง และต้องคอยมอบรอยยิ้มให้กับทุกคน มันเป็นเรื่องที่ผมคิดว่าผมไม่สมควรสักเท่าไหร่หรอก ผมรู้สึกไม่เป็นตนเอง "ฮยองก็หาอยู่ตั้งนานแล้ว นี่ตั้งใจว่าจะมาเดินเล่น ไปกับฮยองไหมละ?" ผู้ที่อายุมากกว่าเอ่ยถามก่อนจะชูดอกไม้ไฟที่แอบจิ๊กมาจากพี่ ๆ สตาฟ์ได้ให้คนเป็นน้องเห็น เคนตะเป็นคนที่ร่าเริงเสมอ รอยยิ้มของเขาสามารถสร้างรอยยิ้มให้กับคนหลา...